સોમવાર, 9 મે, 2016

ગણેશ ચતુર્થી Ganesh chatruthi







વૈશાખ સુદ ચોથ એટલે દુદાંળા દેવની ચતુર્થી. ભગવાન શંકર-પાર્વતીના પુત્ર વિઘ્નહર્તાની ચતુર્થીની ઉજવણી નિમિતે  ઘેર-ઘેર ગણેશજીની ર્મૂિતનું સ્થાપન કરી ગૌમુત્ર અને પવિત્ર જળથી સ્નાન કરાવ્યા બાદ પૂજન-અર્ચન કરી લાડુંનો ભોગ ધરવામાં આવશે. ઉપરાંત આજે અખાત્રીજના શુભ દિવસે વેવિશાળ સહિતના શુભકાર્યો થયા હતા. જ્યારે શ્રેષ્ઠ દિવસે સોના-ચાંદીની પણ ધૂમ ખરીદી કરવામાં આવી હતી.
વૈશાદ સુદ-૪, અંગારિકા ચોથને ગોહિલવાડમાં ગણેશ ચોથ તરીકે મનાવવામાં આવે છે. જે અંતર્ગત આજે  તા.૧૦-પનેે મંગળવારે સમગ્ર જિલ્લામાં ગણેશ ચોથના ધર્મોત્સવની ઉમંગભેર ઉજવણી કરવામાં આવશે. ગણેશ ચોથ નિમિતે લોકો પોતાના ઘરમાં સ્થાપિત રિધ્ધિ-સિધ્ધિના દેવ ગણેશજીની ર્મૂિતનદહીં, ગૌમૂત્ર અને પવિત્ર જળથી સ્નાન કરાવી સિંધુરથી રંગવામાં આવશે અને ત્યારબાદ બાજોટ-પાટલા પર ઘઉં, ધરો મુકી ગણેશજીની ર્મૂિતનું સ્થાપન કર્યા બાદ પૂજા-અર્ચના કરી દુંદાળા દેવને અતિપ્રિય લાડુના પ્રસાદનો ભોગ ધરવામાં આવશે. ત્યાર પછી પરિવારજનો લાડુનો પ્રસાદ ગ્રહણ કરી ગણેશ ચોથની ઉજવણી કરશે. આ ઉપરાતં અંગારિકા ચોથ નિમિતે મંદિરોમાં પણ વિવિધ ર્ધાિમક કાર્યક્રમો યોજાશે



ચોથ એટલે કે ચતુર્થીને ગણેશ ચતુર્થી કે ગણેશ ચોથ કહેવામાં આવે છે. આ દિવસે ગણપતિની આરાધના કરી તેમને પ્રસન્‍ન કરવામાં આવે છે. કોઈપણ શુભ પ્રસંગ પછી તે લગ્‍નનો પ્રસંગ હોય કે કુંભ મૂકવાનો કે શિલારોપણનો લક્ષ્‍મીપૂજન હોય કે મંદિરમાં ભગવાનની પ્રાણ-પ્રતિષ્‍ઠા કરવાની હોય, ગણપતિનું પૂજન સૌ પ્રથમ કરવામાં આવે છે. કોઈપણ શુભ પ્રસંગમાં ગણપતિના પૂજન પાછળ એક પૌરાણિક પણ કથા છે. એકવાર તપ પૂર્ણ કરીને મહાદેવને ગણેશજી ગૃહપ્રવેશ કરતા અટકાવે છે. ક્રોધે ભરાયેલા મહાદેવના હાથે અજાણતા ગણેશનું મસ્‍તક કપાઈ જાય છે. પોતાના પુત્રનું મસ્‍તક મહાદેવે કાપી નાખ્‍યાના સમાચાર મળતા માતા પાર્વતી ભયંકર રૂદન કરે છે. આથી શંકર ગણપતિને સજીવન કરવાનું વચન આપે છે અને પોતાના ગણને આદેશ આપે છે કે રસ્‍તામાં જે સૌ પ્રથમ મળે તેનું મસ્‍તક લઈ આવો ગણ હાથીનું મસ્‍તક લઈ આવે છે અને હાથીના માથાવાળા ગણપતિ સજીવન થાય છે. ત્‍યારથી ગજાનન તરીકે પણ જાણીતા થાય છે.
શ્રી ગજાનનનું હાથીનું મસ્‍તક વિશાળતા સુચવે છે. માનવે પણ તેજ રીતે તેના જીવનમાં સંકૂચિતતાનો ભાવ છોડી વિશાળ દ્રષ્ટિકોણ અપનાવવો જોઈએ. આ ઉપરાંત હાથી પ્રાણી સમુદાયમાં સૌથી વધુ બુધ્ધિશાળી ગણાય છે. જો માનવ બુધ્ધિશાળી હોય તો પોતાનો અને સમાજનો યોગ્‍ય વિકાસ સાધી શકે. હાથીના કાન સૂપડા જેવા હોય છે. અર્થાત અનાજ સાફ કરતી વખતે સૂપડું સારું અનાજ રહેવા દયે છે અને કચરો ધુળ વગરે ને બહાર ફેકી દયે છે તેજ રીતે કાન ઉપર અથડાતા સત્‍ય-અસત્‍યની વાતોમાંથી સત્‍ય વાતોનું જ શ્રવણ કરવું. શ્રી ગજાનન તેના હાથીના મસ્‍તકની ઝીણીઆંખો દ્વારા સમસ્‍ત સંસારને ખુબજ ઝીણવટપૂર્વક નીરખે છે. તેના નિરીક્ષણમાંથી સૂક્ષ્‍મમાં સૂક્ષ્‍મ વસ્‍તુ પણ દ્રષ્ટિ મર્યાદા બહાર જતી નથી. હાથીની લાંબી સૂંઢ દૂર દૂર સુધીનું સૂંધવા માટે સમર્થ છે. તે દૂરદર્શીતાપણુ પણ સૂચવે છે ગણેશજીના ચારેય હાથોમાં અલગ-અલગ વસ્‍તુઓ છે. જેમાં અંકુશ વાસના વિકૃતિ ઉપર નિયંત્રણ સૂચવે છે. જયારે પાશ ઈદ્રિયોને શિક્ષા કરવાની શકિત તેમજ મોહક સંતોષપ્રદ આહાર સૂચવે છે જયારે ચોથો હાથ સત્‍યનું પાલન કરતા ભક્તોને આશીર્વાદ સૂચવે છે. ગણપતિનું એક નામ લંબોદરાય પણ છે જે પેટની વિશાળતા સૂચવે છે. જેમાં તત્‍વજ્ઞાનની સર્વ વાતો સમાવવાનો નિર્દેશ મળે છે. ગણેશજીના ટુંકા પગ સંસારની ખોટી દુન્‍યવી વસ્‍તુઓ પછળ ખોટી દોડધામ ન કરવી પરંતુ બુધ્ધિપૂર્વક ધીમે છતાં મક્કમ ગતિએ પોતાના કાર્યમાં આગળ વધવાનું સૂચવે છે. આમ ગણપતિની તમામ લાક્ષણિકતાઓમાં કોઈને કોઈ શુભ મર્મ છુપાયેલ છે.
ગણપતિને રિધ્ધિસિધ્‍ધીના દેવ પણ કહ્યા છે. તેમના પૂજનથી માનવને રિધ્ધિ સિધ્‍ધી પણ સાંપડે છે. આજના દિવસે આવા સર્પણ સંપૂર્ણ ગજાનનનું પૂજન કરી આપણા જીવનને સાર્થક કરીએ.

Akhatrij અખાત્રીજ


અખાત્રીજ એટલે વણજોયાં મુહૂતની તિથિ. અક્ષય તૃતિયાના નામે ઓળખાતી આ તિથિમાં અગાઉ મૃતકોના નામે બ્રાહ્મણને પાણીથી ભરેલા માટલા,દક્ષિણા આપવાનો રિવાજ હતો. ઉપરાંત પિતૃઓનું તલ દ્રારા તર્પણ કરવાની પ્રથા હતી. ખેડુત પોતાના કૃષિ કાર્ય આરંભ કરવાનો આ દિવસ છે. આ એવી ત્રીજ છે જે અખંડ છે અને તેથી જ જોડલાં અખંડ રહે તેવી શુભેચ્છામાં અખાત્રીજનાં લગ્નની પરંપરા કદાચ શરૂ થઈ હશે.
        અક્ષય એટલે જેનો નાશ ન હોય તેવું. તેથી અખાત્રીજને વણજોયું મુહૂર્ત કહેવાય છે કેમ કે આ દિવસે આરંભાયેલા કાર્યોનો કદી નાશ થતો નથી.લગ્ન સંબંધ પણ અખંડ રહે, નાશ ન પામે તેથી સમૂહ લગ્ન થતાં હશે. વૈશાખ સુદ ત્રીજના આ દિવસે તમામ શુભ કાર્યોનો વગર પૂછયે આરંભ કરી શકાય છે, તેમાં કોઈપણ વ્યવસાય, પ્રતિષ્ઠાન, લગ્ન જેવા શુભ કાર્યો કરવાથી આ કાર્યો સદૈવ અમર બની જાય છે એવી માન્યતા છે.
        અખાત્રીજનો દિવસ એટલે ભગવાન પરશુરામની જન્મતિથિ. સ્વામી ઋષભદેવે આ દિવસે પોતાના ઉપવાસના પારણાં કર્યા હતા. તો અખાત્રીજના જ વેદ વ્યાસે ભગવાન ગણેશજી પાસેથી મહાભારત લખાવવાનો પ્રારંભ કર્યો હતો. અક્ષય તૃતિયા એટેલ સતયુગનો પહેલો દિવસ પણ ગણાય છે. આ દિવસે ઝુલા હિંચકા ખાવા એ પ્રવૃતિને પણ ધાર્મિકતા સાથે જોડવામાં આવી છે.
        અખાત્રીજના હિન્દુ પુરાણ ગ્રંથો મુજબ ત્રેતાયુગનો આરંભ થયો હતો અને દેવી અન્નપૂર્ણાનો જન્મ પણ આ દિવસે જ થયો હોવાનું માનવામાં આવે છે.પુરાણો મુજબ કુબેરને અખાત્રીજના ખજાનો મળ્યો હતો અને માતા લક્ષ્મી સાથે તેમને એ ખજાનાની જવાબદારી સોંપાઈ હતી. એટલું નહીં યુધિષ્ઠિરને આ તહેવારના દિવસે જ અક્ષયપાત્ર અપાયું હતું, જેના થકી તેણે રાજયમાં ભુખ્યા લોકોને ભોજન કરાવ્યું હતું.
        અખાત્રીજનુંદ અન્ય મહત્વ ભગવાન કૃષ્ણ અને તેના મિત્ર સુદામાની કથા સાથે વણયેલું છે. પોતાનું દરિદ્ર મિટાવવા પત્નીના કહેવાથી કૃષ્ણ પાસે આવેલા સુદામા દોસ્તીમાં કંઈ માગી શકયા નહીં. પણ આ અખાત્રીજના જ કૃષ્ણએ તેની મનની વાત પામી જઈ દરિદ્ર દૂર કર્યુ હતું. આ દિવસ મહાભારતની કથામાં દુ:શાસનના ચીરહરણ સાથે પણ સંકળાયેલો છે. અક્ષય તૃતિયાના જ આદિ શંકરાચાર્ય કનકધારા સ્તોત્રની રચના કરી હતી.
        ગોવા અને કેરાલામાં અખાત્રીજ પરશુરામ જયંતી તરીકે ઉજવાય છે તો ઓરિસ્સામાં ખેડુતો જમીનની વાવણી આરંભે છે. ગંગા કિનારે ભગવાન વાસુદેવની પૂજાનું પણ મહત્વ છે. બંગાળમાં હલકતા તરીકે ઉજવાય છે અને ગણેશજી તેમજ લક્ષ્મીદેવીની પૂજા-આરતી કરાય છે. તો જાટ પરિવારો માટે આ દિવસ સુંદર્શન કુબેર યંત્રની પૂજાનો છે અને આપણે ત્યાં વૈભવ લક્ષ્મીની પૂજાનું મહત્વ છે.

શનિવાર, 7 મે, 2016

*HAPPY MOTHER'S DAY*

(1)જો આંગળી કપાય તો લોહી ની ધાર નીકળે,

લોહીનાં બુંદે બુંદ મા મારી માં નુ ઉધાર નીકળે,

સાત જન્મોની સઘળી પુંજી લગાવી દઉ તોય મારી "માવડી" મારી લેણદાર નીકળે..🙏🙏


(2)હોઠો પર જેના ક્યારેય બદ્દ્દુઆ નથી હોતી,
બસ એક "મા" જ છે ક્યારેય મારા થી નારાજ નથી હોતી...

(3)💐આજે માતૃ દિવસ💐
🙏માં તુજે સલામ🙏
🌸આજે સમગ્ર વિશ્વમાં માતૃ દિવસ એટલે કે મધર્સ ડે ઉજવાશે.માતાને તો હરપળે વંદન કરીએ તો પણ ઓછા જ પડે ઓણ આવા દિવસો નિમિત્તે માતાની વિશેષ  વંદના કરવાની આપણને તક મળતી હોય છે.
🌺માનો મહામૂલો સબંધ વયની સાથે વધતો નથીબકે કાળના પ્રવાહની સાથે વહેતો નથી.કોઈ પણ ઉંમરે એક વર્ષથી સો વર્ષ સુધી મા કદી પણ નથી બદલાતી.સદીઓ બદલાય ,સંસ્કૃતિઓ બદલાય ,સમાજ બદલાય પણ માનું સ્થાન કે ભૂમિકા બદલાતી નથી.
🌍જગતની સૌ માતાઓને કોટી કોટી સાદર વંદન
🌴માં કદી મરતી નથી - કવિવર રવીન્દ્રનાથ ટાગોર (જન્મદિવસની શુભકામના)
🌼મા છે તો જ હું છું : તેણે દરેક ડગલે પોતે ઉદાહરણ બનીને શીખવાડ્યું.
🌴આજે હું જે કઈ છું ભલે એક સફળ માનવી કે સારી વ્યક્તિ .માને કારણે જ છું.તેણે ડગલે જાતે ઉદાહરણ બનીને શીખવાડ્યું છે.આમ તો આપણને જે વસ્તુઓ માતા પાસેથી મળે છે તેને ન તો માતા બતાવે છે અને ન તો શીખવું પડે છે.તે તો માતાના પ્રેમની સાથે આપમેળે આવી જાય છે.એ જ તો માતાની શક્તિ છે.
🎄માં સારો માનવી બનાવે છે
મા પાસેથી પ્રેમને ઓળખ્યો.મા બાળકને ભૂલી શક્તી નથી.

(4)🏃🏻🏃🏻 મીઠા મધુ ને મીઠા મેહુલા રે લોલ
એથી મીઠી તે મોરી માત રે
                  જનનીની જોડ સખી! નહી જડે રે લોલ.

પ્રભુના એ પ્રેમતણી પૂતળી રે લોલ,
                  જગથી જૂદેરી એની જાત રે … જનનીની

અમીની ભરેલ એની આંખડી રે લોલ,
                  વ્હાલનાં ભરેલાં એના વેણ રે … જનનીની

હાથ ગૂંથેલ એના હીરના રે લોલ,
                  હૈયું હેમંત કેરી હેલ રે … જનનીની

દેવોને દૂધ એનાં દોહ્યલા રે લોલ,
                  શશીએ સિંચેલ એની સોડ્ય રે … જનનીની

જગનો આધાર એની આંગળી રે લોલ,
                  કાળજામાં કૈંક ભર્યા કોડ રે … જનનીની

ચિત્તડું ચડેલ એનું ચાકડે રે લોલ,
                  પળના બાંધેલ એના પ્રાણ રે … જનનીની

મૂંગી આશિષ ઉરે મલકતી રે લોલ,
                  લેતા ખૂટે ન એની લહાણ રે … જનનીની

ધરતી માતા એ હશે ધ્રૂજતી રે લોલ,
                  અચળા અચૂક એક માય રે … જનનીની

ગંગાનાં નીર તો વધે ઘટે રે લોલ,
                  સરખો એ પ્રેમનો પ્રવાહ રે … જનનીની

વરસે ઘડીક વ્યોમવાદળી રે લોલ,
                  માડીનો મેઘ બારે માસ રે … જનનીની

ચળતી ચંદાની દીસે ચાંદની રે લોલ,
                  એનો નહિ આથમે ઉજાસ રે
                  જનનીની જોડ સખી! નહી જડે રે લોલ.

  (5)Happy Mother's Day!

मैंने रोते हुए पोंछे थे किसी दिन आँसू
मुद्दतों माँ ने नहीं धोया दुपट्टा अपना
...
लबों पे उसके कभी बद्दुआ नहीं होती
बस एक माँ है जो मुझसे ख़फ़ा नहीं होती
...
अब भी चलती है जब आँधी कभी ग़म की ‘राना’
माँ की ममता मुझे बाहों में छुपा लेती है

બુધવાર, 4 મે, 2016

Jokes @1


आ  गयी     आ गयी
लो भाईयो   आ गयी

Whatsapp Aarti
भी बाजार  मे  .,,,,,,,


ॐ जय एडमिन भैया
जय श्री एडमिन भैया।।

लोग बहुत होते हैं
शेर सभी होते हैं
तुम हो शेर सवैया
ऊँ जय एडमिन भैया
जय श्री एडमिन भैया।।

ग्रुप को तुमने बनाया
सबको संग जुटाया
इसके तुम्हीं खिवैया
ॐ जय एडमिन भैया
जय श्री एडमिन भैया।।

हम सब बिछड़ गए थे
कैसे भटक रहे थे
डूब रही थी नैया
ॐ जय एडमिन भैया
जय श्री एडमिन भैया।।

तुमने हमें मिलाया
जीना हमें सिखाया
पार लगाई नैया
ॐ जय एडमिन भैया
जय श्री एडमिन भैया।।

ग्रुप को जोड़े रखना
इसे बचाए रखना
चाहे लगे रुपैया
ॐ जय एडमिन भैया
जय श्री एडमिन भैया।।

सबमें प्रेम बढ़ाओ
सबको ख़ूब हँसाओ
नाचो ता ता थैया
ॐ जय एडमिन भैया
जय श्री एडमिन भैया।।

बोल एड्मिनानन्द महाराज की  जय ।

(2)एक लेडी इंटर्व्यू देने गई

इंटर्व्यूअर - क्या करती हैं आप
लेडी - मैं पाइलट हूँ

इंटर्व्यूअर - <बहुत आदर के साथ> क्या उड़ाती हैं आप

लेडी - पति के पैसे 😜😜😜😂😂😂😂😂

😜😜😂😂🙄

(3)છોટૂભા એ છાપા માં જાહેરાત આપી “ માણસ જોઈએ છે. સાઇકલ ચાલાવતા
અવડવું જોઈશે. બે વાર જમવા નું મળશે.”

જીગલા ને થયું બે વાર જમવા નું મળશે એટલે નોકરી લેવા જેવી.

જીગલો ગયો છોટુભા ને ઘેર ને કહ્યું નોકરી માટે આવ્યો છુ.
કયાઁ છે સાઇકલ ?

છોટૂભા : આ રહી

જીગલો:- કામ શું કરવા નું છે ?

છોટૂભા:- કામ કઈ ખાસ નથી. સવારે ને સાંજે તારે બાલાહનુમાન

જવાનું. ત્યાં જમી લેવાનું અને મારે માટે ટિફિન લેતા આવવાનું.
બેજ ધક્કા છે😝😝

ક્યારેય કોઇને સામાન્ય ન સમજવા


એકવખત એક મુસાફર ટ્રેનમાં પોતાની સીટ પર બેઠા બેઠા એક ધર્મગ્રંથ વાંચી રહ્યો હતો. આ મુસાફરની બરાબર સામે બેઠેલો માણસ ઘણા સમયથી પોતાની સામે બેઠેલા માણસને ધ્યાનપૂર્વક ધર્મગ્રંથ વાંચતા જોઇ રહ્યો હતો.

એમનાથી ના રહેવાયું એટલે એમણે સામે બેઠેલી વ્યક્તિને કહ્યુ, " ભાઇ, હું જોઉં છું કે તમે ક્યારના આ પુસ્તક વાંચી રહ્યા છો ? "  ધર્મગ્રંથ વાંચી રહેલા માણસે વિનમ્રતાથી માથુ હલાવીને હા માં જવાબ આપ્યો. પ્રશ્ન પુછનારે બીજો પ્રશ્ન પુછ્યો, " આ ધર્મગ્રંથ કેટલા વર્ષો પહેલા લખાયેલો હશે ? " સામેવાળાએ ટુંકમાં ઉત્તર આપ્યો, " હજારો વર્ષ પહેલા."  અને ફરીથી વાંચવાનું ચાલુ કર્યુ.

પ્રશ્ન પુછનારે કહ્યુ, " હજારો વર્ષ પહેલા લખાયેલા આ થોથા શું કામમાં આવવાના છે ? તમે જાણો છો આજે વિજ્ઞાન કેટલું આગળ વધી ગયુ છે અને તમારા જેવા માણસો હજુ આવા જુના થોથા પકડીને વાંચ્યા રાખે છે. દિવસે અને દિવસે નવી નવી શોધો થઇ રહી છે. તમારી કલ્પનામાં ના આવે એવા અદભૂત કાર્યો વિજ્ઞાન દ્વારા થઇ રહ્યા છે. આવા જુના ધાર્મિક ચોપડાઓ વાંચવા કરતા થોડું વિજ્ઞાનને સમજવાનો પ્રયાસ કરો અને એને લગતા પુસ્તકો વાંચો."

સામેની સીટ પર બેઠેલી વ્યક્તિ ધ્યાનપૂર્વક આ ભાઇની વાત સાંભળી રહી હતી. પોતાની વાતને ધ્યાનથી સાંભળતા જોયા એટલે વાત કરવાનો એનો ઉત્સાહ વધ્યો. હવે તો ડબ્બામાં બેઠેલ અન્ય વ્યક્તિઓ પણ આ મહાનુભાવની વાત સાંભળવા ઉત્સુક હતા. એમણે પોતાની વાત આગળ વધારતા કહ્યુ, " હું વિજ્ઞાનનો પ્રોફેસર છું. કોલેજના વિદ્યાર્થીઓને ઘણા વર્ષથી વિજ્ઞાન ભણાવું છું. વિજ્ઞાન મારા લોહીના બુંદે બુંદમાં વણાઇ ગયુ છે. તમારા જેવા લોકોને વિજ્ઞાનને બદલે આવા બીનજરૂરી ધાર્મીક પુસ્તકોમાં રસ લેતા જોઉં ત્યારે મારુ લોહી બળી જાય છે."

વાત વાતમાં લાસ્ટ સ્ટેશન આવી ગયું. ધાર્મીક પુસ્તક વાંચી રહેલા ભાઇએ પુસ્તકને બંધ કરીને પોતાની બેગમાં મુક્યુ. વિજ્ઞાનના પ્રોફેસરે નીચે ઉતરતી વખતે ધાર્મિક ગ્રંથ વાંચી રહેલ વ્યક્તિને એનું નામ પુછ્યુ. એણે એમણે મધુર સ્મિત આપીને કહ્યુ, " મહાશય, મારુ નામ થોમસ આલ્વા એડીસન છે."

અત્યાર સુધી વિજ્ઞાનની વાતો કરનારાનું મોઢુ સીવાઇ ગયુ કારણકે  દુનિયાને સૌથી વધુ વૈજ્ઞાનિક શોધોની ભેટ આ[પનાર મહાન વૈજ્ઞાનીકને એ વિજ્ઞાન સમજાવવાનો પ્રયાસ કરતો હતો. થોમસ આલ્વા એડીસને એ વિજ્ઞાનના પ્રોફેસરને કહ્યુ, " ભાઇ, વૈજ્ઞાનિક શોધો વખતે મળતી નિષ્ફળતા સામે ટકી રહેવાનું બળ મને આ ધાર્મિક ગ્રંથમાંથી જ મળે છે. એ ક્યારે લખાયેલા છે એ મહત્વનું નથી પણ કેવું પ્રેરક કામ કરે છે એ મહત્વનું છે.

મિત્રો, એક તો ક્યારેય કોઇને સામાન્ય ન સમજવા અને બીજુ કે થોડીઘણી સમજ આવી જાય એટલે ધાર્મિકગ્રંથોની ટીકા કરવાનું કામ ન કરવું નહીતર વિદ્વતા દેખાડવાની આતુરતા આપણી મુર્ખામી સાબિત કરી દેશે.

બુધવાર, 20 એપ્રિલ, 2016

જોગમાયા આઈ શ્રી ખોડિયાર


''જય જય જોગમાયા ખોડિયાર
આદ્યશક્તિનો તું અવતાર...
ભક્તજનો સૌ કરે પુકાર
સહાય કરો ને મા ખોડિયાર''

ભાવનગર પંથકમાં બોટાડ પાળિયાદ પાસે રોહિશાળા નામના નાનકડા ગામમાં આદ્યશક્તિ મા ખોડિયારનું પ્રાગટય સ્થાનક છે. વિક્રમ સંવત ૮૩૬ની આસપાસ મહાસુદ આઠમના રોજ ખોડિયાર માતાજીનો પ્રાગટય દિવસ છે. આ નાનકડા ગામમાં પશુપાલક મામડિયો ચારણ રહેતો હતો. મામડિયા ચારણની કઠોર તપસ્યાથી પ્રસન્ન થઈ મહાદેવે તેને આઠ સંતાનો આપી તેનું વાંઝિયાપણુ દૂર કર્યું હતું. સાત બહેનો અને એક ભાઈએ અહિંયા પારણામાં જન્મ લીધો હતો. સૌથી નાની બેન એ જ જોગમાયા ખોડિયાર છે. આજે પણ આ નાનકડા ગામમાં દર વર્ષે ખોડિયાર જયંતિ ઉજવાય છે.

વલ્લભીપુર (ભાવનગર)માં મૈત્રેય વંશના શીલાદિત્ય રાજા સંગિત, સાહિત્ય, કળા કારીગરીના ઉપાસક હતા. તેમના દરબારમાં રાજકવિ, ભાટ, ચારણ, ગઢવી જેવા અનેક કલાકારને પ્રથમ ઉચ્ચ સ્થાન મળતું હતું. મામડિયો ચારણ પશુપાલક હતો પણ ભક્તિ ભાવના અને નીતિ રીતિના ચાલનાર નેક ઈમાનદાર હતા. તે મહાદેવના પરમ ઉપાશક હતા. આવા સદ્ગુણાના સંબંધે રાજા શીલાદિત્યના દરબારમાં મામડિયા ચારણને પ્રથમ સ્થાન અને માન સન્માન મળતું હતું. તેઓ રાજાના પરમ મિત્ર ગણાતા હતા. રાજ દરબારમાં કોઈકે રાજા શીલાદિત્યને કહ્યું કે વાંઝિયાનું મુખ જોવાથી રાજના કાર્યમાં વિલંબ થાય કે વિઘ્ન આવે. ''મામડિયો ચારણ વાંઝિયો છે.'' આ જાણીને ધીમે ધીમે મામડિયા સાથે રાજાનો પ્રેમ ઘટવા લાગ્યો. એક દિવસ મામડિયાએ પૂછયું. રાજા સાહેબ મારા પ્રત્યે આપ ઉદાસ લાગો છો. મનદુ:ખ થયું લાગે છે? રાજાએ કહ્યું ''તું વાંઝિયો છે''. વાંઝિયાનું મોં જોવાથી કામમાં વિલંબ કે વિઘ્ન આવે છે. એમ શાસ્ત્રો કહે છે. મામડિયો નિરાસ થઈ ઘેર આવ્યો. પત્ની દેવળબાને વાત કરી. બંનેને દુ:ખ થયું. તેમણે ભગવાન શંકરની અખંડ આરાધના કરી. અને મહાદેવને કહ્યું કે મને પુત્રફળ આપો નહિ તો કમળ પૂજા કરીશ. મામડિયાએ અન્ન જળનો ત્યાગ કર્યો. આઠ દિવસ પછી પ્રસન્ન થયેલા મહાદેવે વરદાન આપ્યું કે તેં આઠ દિવસ સુધી આકરું તપ કર્યું છે તો હું તને આઠ સંતાનો આપું છું. સાત દીકરી અને એક દીકરો. સાત દીકરીઓ જોગમાયા ગણાશે. તેમાં સૌથી નાની દીકરી મહાશક્તિનો અવતાર હશે. તે દુનિયાના તમામ દુ:ખો મટાડશે. હે મામડિયા ચારણ તું ઘેર જા અને આઠ પારણા બંધાવજે.

મહાદેવની કૃપાથી મામડિયાને ઘેર સાત દીકરીએ અવતાર લીધો.  આવડ, જોગડ, તોગડ, બીજબાઈ, હોલબાઈ, સાંસાઈ અને જાનબાઈ (ખોડિયાર) - દીકરાનું નામ મેરખિયો રાખ્યું. ખોડિયાર મા પરચાધારી જોગમાયા તરીકે ઓળખાયાં. નાનપણથી જ તેમણે અનેક દુખીયોના દુ:ખો મટાડયા. અનેક પરચાઓ પૂર્યા.

એકવાર ભાઈ મેરખિયાને સાપે ડંસ દીધો હતો. આ ખોડિયારે જાણ્યું કે પાતાળમાંથી અમરકૂપો લાવી તેમાનું અમૃત મેરખિયાને પીવડાવે તો સાપનું ઝેર ઉતરી જાય. ભાઈ સાજો થઈ જાય. માતા ખોડિયારે તરત જ સમુદ્રમાં ઝંપલાવ્યું. તેમને મગરે મદદ કરી હતી. અમરકૂપો મેળવ્યા બાદ ઝડપથી આવતાં કોઈક પથ્થર સાથે તેમનો પગ અથડાયો જેથી માતાજી લંગડાતા ચાલવા લાગ્યા. આ જોઈ બધી જ બેનો કહેવા લાગી કે આ ખોડી આવી. ત્યારથી ખોડિયાર નામ પડયું કહેવાય છે. અમરકૂપાના અમૃતથી મેરખિયાનું ઝેર ઉતરી ગયું. આ પ્રમાણે મા ખોડિયારે અનેકના દુ:ખો દૂર કર્યા હતા.

ભાવનગર નરેશે માતાજીને પોતાના મહેલમાં લઈ જવા માટે ખૂબ વિનંતી કરી. રાજાના અતિ આગ્રહને વશ થઈ માતાજીએ આવવા હા પાડી પરંતુ શરત કરી કે રાજન હું તારી સાથે તારા સ્થાને આવીશ. ત્યારે આગળ ચાલવાનું હું તારી પાછળ ચાલતી આવીશ. જો તું પાછળ ફરીને જોઈશ ત્યાંથી હું આગળ નહિ આવું. તે જ મારું સ્થાનક હશે. આ શરત રાજાએ માન્ય રાખી. રાજા આગળ અને માતાજી પાછળ ચાલી રહ્યાં છે. સમય વહી જાય છે. માતાજીના ઝાંઝરનો અવાજ બંધ થતાં રાજાને શંકા ગઈ કે માતાજી મારી પાછળ આવતાં નથી. એટલે રાજાએ પાછળ ફરીને જોયું. ખોડિયાર મા ત્યાં જ ઉભા થઈ ગયા અને રાજાને કહ્યું કે હે રાજા તેં શરતનો ભંગ કર્યો છે. હવે હું અહિંથી આગળ નહિ આવું. અહિંયા જ રહીશ. આ જ મારું સ્થાનક છે. આ પવિત્ર અને અલૌકિક જગ્યા એ જ રાજપરા સ્થાનક છે. આજે આ વિશાળ મંદિરમાં દરરોજ હજારો માઈભક્તો લાપસીનો પ્રસાદ ચઢાવી શ્રીફળ વધેરી માના આશીર્વાદ મેળવે છે. રાજપરા અને સિહોરમાં આજે પણ મા જોગમાયા ખોડિયાર સાક્ષાત્ દર્શન દેતા મૂર્તિ સ્વરૃપે બિરાજમાન છે. તાતણીયાધરાવાળી, માતેલધરાવાળી અને ગળધરાવાળી મા આદ્યશક્તિ જોગમાયા મા ખોડિયાર કળિયુગમાં સાક્ષાત્ પરચાધારી મા છે.

દુખિયાનાં દુખો મટાડી, રાજવીઓના કાજ સુધારીને પોતાની ફરજ અને કર્તવ્ય પુરુ થતાં મા જોગમાયા ખોડિયારે પોતાની લીલા સંકેલી લીધી. રાજકોટ જિલ્લામાં લોધિકા તાલુકાનું સાંગણવા ગામના પાદરે મા ખોડિયારનું સમાધિસ્થાન છે. ગામમાં આવેલ પ્રાચિન દરવાજા પાસે મા ખોડિયારનો પાળિયો છે. રાજકોટ જિલ્લાના કાગવડ ખાતે મા ખોડિયારનું વિશાળ મંદિર આકાર લઈ રહ્યું છે. આદ્ય શક્તિ, જોગમાયા, પરચાધારી મા ખોડિયાર ખરેખર સૌની મનોકામના પુરી કરનારી દયાળ

પાળિયાદ ના પીર વિસામણ બાપુ

 પાળિયાદ ના પીર વિસામણ બાપુ ॥ સૌરાષ્ટ્રની કર્મી ધર્મી ધરતી અને પડભૂમિ પાંચાળની ભોમકાનો છેડો ભાલપંથકનો હાથ મિલાવે છે ત્યાં પાળિયાદ જેવી પુનિત ધરતી પર મહાન સંત વિભૂતિ પૂજ્ય શ્રી વિસામણ બાપુના વખતથી ધરમની ધજા ફરકી રહી છે. બાપુની પુનિત પ્રેરણાથી આ પવિત્ર સ્થાને અતિથિને આશરો અને ભૂખ્યાને ટુકડો મળે છે. પૂ. વિસામણબાપુનો વખત એટલે અધર્મ, અસત્ય અને અંધશ્રધ્ધાના વાદળોથી ઘેરાયેલો વિકટ વખત આવી વિકટ વેળાએ પાળિયાદની ધરતી પાવન કરવા માટે સોનગઢથી આપો ગોરખો અને ચલાળેથી આપા દાના વિક્રમ સંવત ૧૮૬૩માં પાળિયાદ પધાર્યા. એ સમયે સમાજમાં જાગૃતિ અર્થે અને ઠાકર મહારાજે ગીતામાં આપેલા અભય વચન અનુસાર ધર્મમાં ગ્લાનિ પ્રવર્તે ત્યારે ધર્મનું સંસ્થાપન કરવા માટે કાઠી સંતો પદયાત્રા દ્વારા ધર્મ જાગૃતિની જ્યોત જલતી રાખતા હતા અને સમાજમાં સદાચારની સુવાસ પ્રસરાવતા હતા. બન્ને સંતોની ગામમાં પધરામણી થઈ છે. દરબાર શ્રી રામા ખાચરની ડેલીએ સંતોના બેસણા છે. સવારનો સમો છે... સંતોના આગમનની વાત ગામ આખામાં લાકડીયા તારની જેમ પ્રસરી ગઈ છે ને સંતની ચરણરજ લેવા ગામલોકો રામા ખાચરની ડેલીએ જવા નીકળી પડયા છે. એક તરફ લોકપ્રવાહ રામાખાચરની ડેલીએ ભણી આગળ વધી રહ્યો છે, ત્યારે બીજી તરફ આજ ગામનો માથાભારે માનવી આપા વિસામણ પોતાની ઘોડી લઈને બજારમાંથી જઈ રહ્યા છે. એને સંતના દર્શન માટે નાળીયેર અને સાકરમાં કંકુપડા લઈને જઈ રહેલા લોકો સામા મળે છે. આપા વિસામણને કૌતુક થયુ અને એ પણ સંતના દર્શન કતરવા ગયા.. ગત જન્મના ઋણાનું બંધ અને આ જન્મે લખાયેલા લેખનો સુભગ સમન્વય થયો. આત્માએ આત્માને ઓળખી લીધો ને આપા દાનાની નજર સાથે નજર મળતા જ આપા વિહામણના નવ હજાર નવસોને નવ્વાણુ રૃંવાડામા થથરાટ થઈ રહ્યો. એક દિવ્ય અનુભૂતિ... એક દિવ્ય ઝણેણાટી એમના દેહમાંથી પસાર થઈ ગઈ. સંતોની અમીકૃપા ઉતરીને આપા વિસામણના આત્મરામમાં ભકિતની દિવ્ય જ્યોત પ્રગટી ઉઠી. અલખ અલખ અલખ...ના ગેબી અવાજો એના કાનમાં ને રૃદિયામાં પડઘા પાડવા માંડયા. આપા વિસામણે અવલિયા ઠાકરે જઈને સંતો સાથે ભજન કર્યુ. એક સમયના આ માથાભારે માનવીને ભકિતના રંગમાં ડૂબીને મસ્તાન જોઈને લોક સૌ ઠાકર મા'રાજનો લીલાને સંતોની કૃપાને વંદી રહ્યા. આપાને સંતકૃપા થઈ હતી ત્યાં ગેબી ભોંયરે જવાનું થયું ને ગેબીનાથના દર્શન થયા. ગેબીનાથના દર્શન સાથે જ પરભવનો આ યોગી આત્મા લે'રમાં આવી ગયો. હવે તો આપા વિસામણને અલખ આરાધવો હતો ને એ માટે મારગ ચીંધનારા મહાન સદગુરૃ પણ મળ્યા હતા એથી પાળીયાદ આવીને એણે અલખની આરાધ શરૃ કરી. પાળીયાદમાં નેજો ફરકવા લાગ્યો.. સત ધરમના બેસણા થયા ને પાળીયાદની જગ્યા આખાય પંથકમાં પૂજનીય જગ્યા બની ગઈ. સંતોને અભ્યાગતો માટે ચોખા ખાંડને ઘીના શીરામણ શરૃ થયાને આખાયે ભાલ પંથકમાં સંતની સેવા, સમરણને સત આરાધની સુવાસ પ્રસરી ગઈ. સત્, સદાચાર અને ધર્મની ત્રિવેણી સમી જાગૃત જયોતમાં આપા વિસામણની ભકિતના દિવ્ય દિવેલ પુરાયાને પાળીયાદની જગ્યા હારેલાને હૈયાધારણને ભુલેલાને મારગ દેવા માટે પંકાવા લાગી. આખો ભાલ પંથક સંતના શરણે આવ્યો. એક જમાનાનો આપો વિસામણ હવે સંત વિસામણ બાપુ બન્યા હતા ને એમની શીળી છાંયડી કેટલાયના તાપ હરવા લાગી હતી. લોકોકિત મુજબ પૂજયશ્રી વિસામણ બાપુ સાક્ષાત શ્રી રામદેવપીરનો અવતાર હતા. પાળીયાદની જગ્યાને પરગટ પરચાની જગ્યા તરીકે પૂજનીય બનાવનાર પૂજય વિસામણ બાપુ વિક્રમ સંવત ૧૮૮૬ના ભાદરવા સુદ એકાદશીએ અલખના મારગે મોક્ષધામ પામ્યા. પૂજય વિસામણ બાપુએ પોતાના ભાણેજ પૂ. લક્ષ્મણબાપુને ધરમનો નેજો સોંપીને પોતાના ઉત્તરાધિકારી નિમ્યા. ( દોહા ) પાળિયાદે રોપી પ્રથમ , તેં ધરમ ધજા રણધીર , એકલ નો બેલી બન્યો , તું પરગટ વિહળ પીર . દુઃખ દરદ દિલમાં વધે , ધારણા ન રહે ધીર , એને યાદ કરો તો આવશે , પરગટ વિહળ પીર . સગાં કુટુમ્બી સ્નેહી , જેદિ વેરી થઈ જાય વીર , તેદિ યાદ કરો તો આવશે , પરગટ વિહળ પીર . ( છંદઃ સારસી ) મેઘલી રાતું મોત સામે ગગન ઘન નોબત ગડે , ધસમસે સાગર લોઢ હડડડ નાવડું ઝોલે ચડે , તેદિ તુંહી ઠાકર તુંહી એ ઉદ્ગાર ઉરે ઉપડે , પાળિયાદ વાળો પીર પરગટ વિહળો વા'રે ચડે . ઘેરી સમસ્ય હોય ઘટમાં વ્યાધિઓ આવી નડે , આધિ ઉપાધિ અંગેઅંગમાં વિપદ દળ વરસી પડે , તેદિ તુંહી ઠાકર તું એ ઉદ્ગાર ઉરે ઉપડે , પાળિયાદ વાળો પીર પરગટ વિહળો વા'રે ચડે . આજેય પૂરે છે અનેક પરચા જ્યાં સત્ય જ્યોતું ઝળહળે , ભાવે અમાસે કોઈ આવે એને વિઘન ના વળગી પડે , આશરો તારો એક ઠાકર એવાં દિલ થી આંશુ દડે , પાળિયાદ વાળો પીર પરગટ વિહળો વા'રે ચડે . જી વિહળો વા'રે ચડે.