હસીને હળવા થઈએ

અમેરીકન :- અમારા કુતરા સાયકલ ચલાવે છે.
ચાઇનીઝ :- અમારી બિલાડી બાઇક ચલાવે છે.
જાપાનીઝ :- અમારે વાંદરા વિમાન ચલાવે છે.
ભારતીય :- અમારા ગધેડા આખો દેશ ચલાવે છે. !!!
________________________________________

ટીચર:- ભુલ થાય ત્યારે માફી માંગે એને શું કહેવાય?
વિધ્યાર્થી:- સમજદાર.
ટીચર:- સરસ… અને ભુલ ના હોય તો પણ માફી માંગે એને શું કહેવાય?
વિધ્યાર્થીની :- બોય-ફ્રેન્ડ. !!!
________________________________________

નથુભા એક બુક વાંચતા-વાંચતા રોવા લાગ્યા
બા- કેમ રુઓ છો?
નથુભા- આ બુકનો અંત બહુ ખરાબ છે
બા- કઇ બુક?
નથુભા- બેંકની પાસબુક. !!!
________________________________________

બાપુ, તમારા જમણા ખીસ્સામાં 1000 રૂપિયા અને ડાબા ખીસ્સામાં પણ 1000 રૂપિયા હોય તો તમે શું વિચારો ?
બાપુ : - “સાલુ….આ પેન્ટ કોનું પહેર્યું ?
________________________________________

ટીચર:- “Fox નું બહુવચન શું થાય?”
વિધ્યાર્થી:- ”Winter”
ટીચર:- “અલ્યા ડફોળ, Fox એટલે શિયાળ થાય”
વિધ્યાર્થી:- “તો Winter એટલે શિયાળો…!!!
________________________________________

ટીચર કહેઃ કનુ બોલ જોય, આપણે જે ભાષા બોલીયે છીયે તેને માતૃભાષા શુકામ કેવાય છે?
કનુ કહેઃ કેમકે પીતાને બોલવાનો વારો તો ક્યારેય આવતો જ નથી હોતો. !!!
________________________________________

બે મૂરખાઓ વાતચીત કરી રહ્યા હતા.
પહેલો મુરખ : ‘યાર ! આ વીજળી કેમ ચમકી ?’
બીજો મુરખ : ‘અરે યાર ! એટલું નથી સમજતો ?
ઉપર નરકનો દરવાજો તૂટી ગયો છે એનું વેલ્ડીંગ કામ ચાલે છે…’ !!!
________________________________________

કોઈ નો અકસ્માત થાય ત્યારે બધા ના અલગ અલગ નિવેદનો …..
અમેરીકન : ઓહ માય ગોડ !
પાકિસ્તાની : યા અલ્લાહ !
સાઉથ આફ્રીકન : ઓ….. લા લા લા લા લા!
ગુજરાતી : પાર્ટીએ હોસ્યારી કરવામાં ને કરવામાં ઘુસાડી દીધી !
________________________________________

ચંદુ: મારી પત્ની મારું કહેવું માનતી જ નથી.
મગન: હું કહું કે “પાણી આપ.” એટલે મારી પત્ની પાણી આપે. બ્રશ કહું તો બ્રશ આપે. સાબુ કહું તો સાબુ આપે.
ચંદુ: ક્યારે ?
મગન: કપડા ધોવા બેસું ત્યારે. !!!
________________________________________

પત્ની : પેલો માણસ ક્યારનો મને જોયા કરે છે.
પતિ : એ તો તને જોવાનોજ... એમાં હું કશું કરી સકું તેમ નથી.
પત્ની : કેમ ?
પતિ : એ ભંગાર વાળો છે. !!!
________________________________________

માં : બેટા સફરજન ખઈશ?
પુત્ર : નાં.
માં : બેટા નારંગી ખઈશ?
પુત્ર : નાં.
માં : બેટા કેરી ખઈશ?
પુત્ર : નાં.
માં : પુરો તારા બાપા પર જ ગયો . તું ચંપલ જ ખાવાનો. !!!

પન્નાલાલ પટેલ

પન્નાલાલ નાનાલાલ પટેલ
જન્મની વિગત ૭ મે, ૧૯૧૨
માંડલી (ડુંગરપુર જિલ્લો, રાજસ્થાન )
મૃત્યુની વિગત ૬ એપ્રિલ, ૧૯૮૯
અમદાવાદ ગુજરાત
રાષ્ટ્રીયતા ભારતીય
અભ્યાસ પ્રાથમિક - અંગ્રેજી ચાર ધોરણ
વ્યવસાય સાહિત્યકાર, પ્રકાશક
ખિતાબ
૧૯૫૦ - રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક,

સર્જન

નવલકથા - માનવીની ભવાઈ, વળામણાં, સુરભિ, મીણ માટીના માનવી, નગદ નારાયણ, અજવાળી રાત અમાસની, એક અનોખી પ્રીત, પાર્થને કહો ચડાવે બાણ, રામે સિતાને માર્યા જો!, શિવપાર્વતી, ભીષ્મની બાણશય્યા, કુબ્જા અને શ્રીકૃષ્ણ, કચ-દેવયાનિ, મળેલા જીવ, આંધી અષાઢની
નવલિકા - સુખદુ:ખના સાથી, ધરતી આભનાં છેટા, રંગમિનારા, બિન્ની, પન્નાલાલ પટેલની શ્રેષ્ઠ વાર્તાઓ, વીણેલી નવલિકાઓ
નાટક - જમાઇરાજ, ચાંદો શેં શામળો, સપનાનાં સાથી, અલ્લડ છોકરી, સ્વપ્ન
ચિંતન - પૂર્ણયોગનું આચમન
આત્મકથા - અલપઝલપ
બાળ સાહિત્ય - દેવનાં દીધેલ, વાર્તાકલ્લોલ ગુચ્છ, લોકમિનારા, બાળકિલ્લોલ
પ્રકીર્ણ - અલકમલક, સર્જનની સુવર્ણ સ્મરણિકા, લોકગુંજન
પુરસ્કાર ફેરફાર કરો

૧૯૫૦માં તેમને રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક એનાયત કરવામાં આવ્યો. ૧૯૮૫માં તેમની રચના માનવીની ભવાઈ માટે સાહિત્યનો સર્વોચ્ચ પુરસ્કાર જ્ઞાનપીઠ ઍવોર્ડ તેમને મળ્યો હતો.

૧૯૮૫ - જ્ઞાનપીઠ એવોર્ડ
ધર્મ હિંદુ
માતા-પિતા - નાનાલાલ પટેલ
પન્નાલાલ નાનાલાલ પટેલ (૭ મે ૧૯૧૨ – ૬ એપ્રિલ ૧૯૮૯) ગુજરાતી સાહિત્યકાર હતા. તેમને ૧૯૮૫માં જ્ઞાનપીઠ ઍવોર્ડ વડે સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.[૧]

જીવન

પન્નાલાલ પટેલનો જન્મ રાજસ્થાન રાજ્યના ડુંગરપુર જિલ્લાના માંડલી ગામમાં થયો હતો. તેમણે ઈડરમાં અંગ્રેજી માધ્યમમાં ચાર ધોરણ સુધી અભ્યાસ કર્યો. નબળી કૌટુંબિક પરિસ્થિતિને લીધે અભ્યાસ છોડી તેમણે એકાદ વર્ષ ડુંગરપુરને સાગવાડામાં દારૂના ભઠ્ઠા પર નોકરી કરી હતી. ત્યાર બાદ અમદાવાદ આવી થોડો વખત એક સદગૃહસ્થને ઘરે નોકરી કરી. એ સદગૃહસ્થની મદદથી અમદાવાદ ઈલેકટ્રિક કંપનીમાં નોકરી મેળવી પહેલા ઑઈલમેન અને પછી મીટર-રીડીંગ કરનાર તરીકે તેમણે કાર્ય કર્યું. ૧૯૩૬માં અમદાવાદમાં મળેલ ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના અધિવેશનમાં ઈડર શાળાના સહાધ્યાયી ઉમાશંકર જોષી સાથે તેમનો સંપર્ક થયો અને તેમના પ્રોત્સાહનથી તેમણે સાહિત્યસર્જનનો પ્રારંભ કર્યો. ચાર-પાંચ વર્ષ મુંબઈની એન.આર. આચાર્યની ફિલ્મ કંપનીમાં પટકથાલેખક તરીકે કાર્ય કર્યું. ત્યાર બાદ વતન માંડલીમાં જઈ ખેતીનો વ્યવસાય અને સાથે-સાથે લેખનપ્રવૃત્તિ કરી. ૧૯૪૭માં ક્ષયની બીમારી અને પછી અરવિંદના યોગમાર્ગ પ્રત્યે તેઓ આકર્ષિત થયા. ૧૯૫૮ થી તેમણે અમદાવાદમાં સ્થાયી વસવાટ કર્યો અને લેખનનો મુખ્ય વ્યવસાય અપનાવ્યો. ૧૯૭૯માં વડોદરામાં મળેલી ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના સર્જન વિભાગના તેઓ પ્રમુખ હતા.

૧૯૮૯માં અમદાવાદમાં બ્રેઈન હેમરેજથી તેઓ અવસાન પામ્યા.

Rangotsav & khajur utsav

સત્સંગ ની અસર

એકભાઇ નિયમિત રીતે સત્સંગમાં જતા. રોજ 30 મિનિટ સત્સંગ માટે કાઢે. સત્સંગમાં થતી જુદી-જુદી વાતો એકાગ્ર ચિતે સાંભળે. એમના મિત્રને આ પસંદ નહોતું. મિત્ર એવુ માનતો હતો કે આ બધુ સમયની બરબાદી છે. ઘણીવખત એ આ બાબતે પોતાની નારાજગી પણ દર્શાવતો.

એકદિવસ બંને મિત્રો ફરવા માટે નીકળ્યા. રસ્તામાં આ સત્સંગની વાત નીકળી. જે મિત્રને આ બધુ બકવાસ લાગતુ હતું એમણે પોતાના મિત્રને પુછ્યુ, " જ્યાં સુધી હું જાણું છું ત્યાં સુધી તું છેલ્લા 10 વર્ષથી નિયમિત સત્સંગ સભાઓમાં જાય છે અને 3000થી વધુ સત્સંગ સભાઓ ભરી છે. આ બધી સત્સંગ સભાઓમાં જે વાતો થતી તેમાંથી તને કેટલી યાદ છે ? " મિત્રએ તો તુંરત જવાબ આપ્યો, " મને એમાનું કંઇ જ યાદ નથી." જવાબ સાંભળીને પ્રશ્ન પુછનાર મિત્ર ખુબ હસ્યો અને કહ્યુ , " તને કંઇ જ યાદ નથી તો પછી આ સત્સંગમાં જઇને તે કર્યુ શું? "

સત્સંગી મિત્રએ પોતાના મિત્રને કહ્યુ, " ભાઇ હું તને તારા પ્રશ્નનો જવાબ આપુ એ પહેલા મને  એક પ્રશ્નનો જવાબ આપ જેથી તેના આધારે હું તને જવાબ આપી શકુ." મિત્રએ સંમતિ આપતા જ પ્રશ્ન પુછ્યો , " તારા લગ્નને કેટલો સમય થયો ? " પેલાએ કહ્યુ, " મારા લગ્નને પણ 10 વર્ષ જ થયા છે." સત્સંગી મિત્રએ વાતને આગળ વધારતા કહ્યુ , " હવે મને એ કહે કે આ 10 વર્ષમાં ભાભીએ તને ભાત-ભાતની અને જાત-જાતની રસોઇ કરીને જમાડી છે એ પૈકી કેટલી યાદ છે ? " પેલાએ જવાબ આપ્યો , " તું પણ ગાંડા જેવો છે એલા રસોઇ થોડી યાદ રહે એ તો ખાઇએ એટલે શરિરને પોષણ મળે. શારિરિક તંદુરસ્તી માટે જમવાનું હોય એ યાદ રહે કે ન રહે તેનાથી શું ફેર પડે?"

સત્સંગી મિત્રએ કહ્યુ , " દોસ્ત તારા લગ્ન પછી ભાભીએ બનાવેલી રસોઇ અને તારા લગ્ન પહેલા તારી મમ્મીએ બનાવેલી રસોઇથી જેમ તારા શરિરને પોષણ મળે  છે તેમ સત્સંગમાં થતી વાતો મારા મનને પોષણ આપે છે અને એ વિચારોથી મારુ મન મજબુત બને છે. વાતો યાદ રહી કે ન રહી તે મહત્વનું નથી."

મિત્રો, શરિરની તંદુરસ્તિ માટે નિયમિત ખોરાક લેવો જરૂરી છે તેવી જ રીતે માનસિક તંદુરસ્તિ માટે નિયમિત સારી વ્યક્તિ કે વિચારોનો સંગ પણ જરૂરી છે. આપણને ભલે એ વિચારો યાદ ન રહે પણ એ વિચારો મનને કેળવવાનું કામ ચોક્કસ કરે છે.

બાળકને પ્રેમ આપો

એકભાઇ ઓફિસકામમાં ગળાડુબ રહેતા હતા. વહેલી સવારે ઓફિસ જતા રહે અને છેક મોડી સાંજે ઓફિસથી પરત આવે. એક દિવસ આ ભાઇ કોઇ કારણસર વહેલા ઘેર આવી ગયા. એના 7-8 વર્ષના પુત્રને પોતાના પિતાને વહેલા ઘેર આવેલા જોઇને થોડુ આશ્વર્ય પણ થયુ.

 પુત્રએ પોતાના પિતાને પુછ્યુ, " પપ્પા તમે આટલું બધું કામ કરો છો તો તમારી કંપની તમને શું પગાર આપે છે ?" પેલા ભાઇએ જવાબ આપ્યો કે બેટા મને કલાક પર પગાર મળે છે હું એક કલાક કામ કરું એટલે મને 500 રૂપિયા મળે.

પુત્રએ પોતાના પિતાને કહ્યુ ," પાપા મને 300 રુપિયા આપોને મારે જોઇએ છે." રૂપિયા આપવાની વાત તો દુર રહી પરંતું બાળકને તો ગાલ પર નાનો તમાચો મળ્યો. બાળક રડતા રડતા જતો રહ્યો. થોડા સમય પછી આ ભાઇને વિચાર આવ્યો કે મારા આ દિકરાએ કોઇદિવસ પાંચ પૈસા પણ નથી માંગ્યા અને આજે આટલી મોટી રકમ કેમ માંગી હશે ?

એ પુત્ર પાસે ગયા એના માથા પર પ્રેમથી હાથ ફેરવ્યો અને પાકીટમાંથી 300 રૂપિયા કાઢીને તેના હાથમાં મુક્યા. પછી પુછ્યુ ," બેટા મને એ તો કહે કે તારે આ 300 રૂપિયાને શું કરવા છે ? " છોકરો ઉભો થયો પોતાની ગલ્લાપેટી ખોલીને તેમાથી બધુ પરચુરણ કાઢ્યુ અને આ પરચુરણનો ખોબો ભરીને તેમાં પિતાએ આપેલા 300 રૂપિયા ઉમેર્યા.

ખોબો પોતાના પિતા તરફ ધરીને એ બોલ્યો , " પપ્પા મારી ગલ્લા પેટીમાં 200 રૂપિયા ભેગા કર્યા હતા અને તમે 300 આપ્યા એટલે આ 500 રૂપિયા થયા. હમણા તમે એમ કહેતા હતા કે તમે એક કલાક કામ કરો એટલે તમને કંપની 500 રૂપિયા પગાર આપે. પપ્પા આ તમારા એક કલાકના 500 રૂપિયા હું તમને આપુ છું હવે એના બદલામાં તમે મને તમારો એક કલાક આપો. મારી સાથે બેસો અને વાતો કરો."

સંતાનને માત્ર સુવિધાઓની જ નહીં સમય અને પ્રેમની પણ જરુર હોય છે. રૂપિયા કમાવાની દોડમાં એ બાબતનો પણ વિચાર કરીએ કે રૂપિયા કમાવા જતા ક્યાંક કંઇક એવું ના ગુમાવી બેસીએ કે પછી  કમાયેલા રૂપિયા ખર્ચવા છતા પણ પેલું ગુમાવેલું પાછું ના મળે! આજે 31મી માર્ચ છે. માત્ર ધંધાના નહી સંબંધોના હિસાબો પણ માંડજો અને જરા જોજો સંબંધોમાં ખોટ વધતી નથી જતી ને.........

વિચાર બિંદુ

(1)દમ કપડાઓ માં નહી ,પણ પોતાના જીગર પર રાખો
                        ..કેમ કે
વાત જો કપડાની જ હોત તો સફેદ ક્ફન માં રહેલુ
મડદુ પણ "સુલતાન મીર્જા" હોત.

(2)વ્યવહાર નથી બદલાતો સંજોગ બદલાય છે
માણસ નથી બદલાતો તેનો અભિગમ બદલાય છે
સબંધોની કીમત ત્યારે જ સમજાય છે
જયારે ભીડ વચે કોઈની ખોટ વર્તાય છે!

(3)સાબિતી તો ઈશ્વર ને પણ આપવી પડે છે.....

તેથી જ મંદિર પર ધજા એને પણ રાખવી પડે છે....

(4)''''""''''કેવી અજીબ વાત છે
ભગવાન તમારા ઘરે આવે
એ સૌને ગમે છે"""""" 👌🏻👌🏻
પણ ભગવાન એમના ઘરે બોલાવે
તો કોઈ ને ગમતુ નથી,,,,,,,👌🏻👌🏻

(5)કોઇએ પુછ્યું મુરલી ને કે…
તું કેમ કૃષ્ણને વાલી છે…
ત્યારે મુરલીએ કહયું કે…..😇
હું અંદરથી ખાલી છું, માટે કૃષ્ણને વાલી છું…

વિચાર બિંદુ

(1)દમ કપડાઓ માં નહી ,પણ પોતાના જીગર પર રાખો
                        ..કેમ કે
વાત જો કપડાની જ હોત તો સફેદ ક્ફન માં રહેલુ
મડદુ પણ "સુલતાન મીર્જા" હોત.

(2)વ્યવહાર નથી બદલાતો સંજોગ બદલાય છે
માણસ નથી બદલાતો તેનો અભિગમ બદલાય છે
સબંધોની કીમત ત્યારે જ સમજાય છે
જયારે ભીડ વચે કોઈની ખોટ વર્તાય છે!

(3)સાબિતી તો ઈશ્વર ને પણ આપવી પડે છે.....

તેથી જ મંદિર પર ધજા એને પણ રાખવી પડે છે....

(4)''''""''''કેવી અજીબ વાત છે
ભગવાન તમારા ઘરે આવે
એ સૌને ગમે છે"""""" 👌🏻👌🏻
પણ ભગવાન એમના ઘરે બોલાવે
તો કોઈ ને ગમતુ નથી,,,,,,,👌🏻👌🏻

(5)કોઇએ પુછ્યું મુરલી ને કે…
તું કેમ કૃષ્ણને વાલી છે…
ત્યારે મુરલીએ કહયું કે…..😇
હું અંદરથી ખાલી છું, માટે કૃષ્ણને વાલી છું…